Storythai

๐๙.๑๒

ไปซ้อมที่ภัทราวดี
วันนี้พี่เมย์ไม่มา เลยต้องเป็นเมดแทน
โคตรเกร็งอ่ะ กลัวเดินผิด
เหงื่อแตก ไม่รู้ว่าเพราะร้อนหรือกลัว
แต่ยังไงมันก็ผิด เลยโดนเดินไปสามรอบ

ก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรมากเท่าไหร่
เพราะส่วนใหญ่ซ้อมตรงที่เปลี่ยนใหม่
แล้วก็ตรงที่เด็กร้องเพลงให้มันแน่นแน่น

พอซ้อมเสร็จกุล แทน บีก็ไปวังหลังกันต่อ
ร้านกระเป๋าร้อยห้าสิบจำชั้นได้ด้วยล่ะ
แทนซื้อใบดอกกุหลาบที่ชั้นเห็นมานานละว่าสวย
แต่ไม่ได้ซื้อ, เพราไม่รู้จะเอาไปใส่กับอะไร
พี่กระเป๋ามีการบอกว่าเพราะเห็นว่ามากับชั้นเลยลดให้
ฮ่าฮ่า

นั่งเรือกับแทนกลับบ้านชั้น
ท่าน้ำนนท์นี่ดีจริง






๑๐.๑๒ - ๑๔.๑๒

ทาสีฉาก
พอกปูนรูปปั้น
และ
ทาสีฉาก

เหนื่อย
แต่
สนุก
และ
มีความสุข
:3





๑๕.๑๒

เรียนแอพพลายด์เสร็จก็รีบไปโรงเรียน
ไปเก็บงานทั้งหมดกับคุณกวินและอาจารย์
ในที่สุดก็เสร็จ, เย่
แล้วก็ไปจิ๊กหนังสือรุ่นจากห้องเก็บของมา
ทำไมชั้นกลมเยี่ยงนี้เนี่ย = =

แล้วก็ไปดูพิ้งซ้อมละคร
วันนี้ไม่ค่อยมีคนมาเลยอ่ะ
ทั้งทั้งที่พรุ่งนี้ก็จะแข่งแล้ว
ไม่เข้าใจเลยจริงจริง

แล้วก็ไปเรียนคุมองต่อ
คิวทองจริงจริงเลยชั้น






๑๖.๑๒

ในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึง

ไปถึงโรงเรียนก็เช็คของ
แทนกับปูนบนด้วยเว่ย,
ว่าถ้าชนะจะวิ่งรอบสนามห้ารอบ
แต่กุลไม่ได้บน เพราะฉะนั้นถ้าชนะก็ไม่เกี่ยว
แฮ่

พอเตรียมของเสร็จก็ไปศูนย์วัฒนธรรม
ไปถึงก็ใกล้ถึงคิวซ้อมใหญ่แล้ว
ยังไม่ได้ตกลงกันซักเท่าไหร่เลยว่าจะเอาไง
แล้วเวทีจริงก็เล็กแล้วก็แคบกว่าที่ภัทราวดีเยอะอ่ะ
ที่ข้างหลังเวทีก็ไม่ค่อยจะมี ยกของใหญ่ขึ้นได้แค่ทางเดียว
พอยกของขึ้นช้าก็โดนครูเล็กด่าไปถึงอนาคต
ก็ไม่ได้โกรธเคืองอะไรมาก เพราะมันก็ช้าจริงจริง
แต่ช่วยถามเหตุผลกันหน่อยได้ไม๊ ว่าทำไม
พี่แขกก็ใจดีมากอ่ะ พยายามต่อรองให้ยกของขึ้นจากอีกฝั่งให้
ช่วยทุกอย่าง ถามอะไรก็ไม่เคยรำคาญ ใจเย็นมากกก
ถ้ามีคนอย่างพี่แขกซักสิบคนโลกคงน่าอยู่ขึ้นเยอะอ่ะ
:3

แล้วก็เลยต้องมาวางแผนกันใหม่
เอาผ้าปูโต๊ะมาติดกับโต๊ะ
แล้วก็เรื่อยเปื่อยกับคุณกวินไปเรื่อย
ไม่ค่อยอยากเข้าไปในห้องแต่งตัวเท่าไหร่
เพราะเข้าไปแล้วปวดหัวมาก วุ่นวายสุดอ่ะ

แล้วก็เตรียมจะเอาอาหารใส่จานให้เลดี้กับเจนเทิ่ลแมน
ปรากฏว่าจานหายเว่ยเฮ่ย !! แสดดดดดดดดดดดด
ข้าวเขิ้วไม่ต้องกินแล้วกุลจิรา ก็เลยเรียกคนแถวนั้นไปช่วยกันหาจาน
ไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่ เดี๋ยวจะเครียดกันเปล่าเปล่า
ก็หากันทุกซอกทุกมุมแต่ก็ไม่เจอ ก็เลยไปถามสุรศักดิ์มนตรี
เพราะเล่นเรื่องเดียวกันเผื่อจะหยิบผิดไป
กุลจิรานอบน้อมสุดฤทธิ์อ่ะ เหมือนจะมาขอยืมของเค้า
แล้วก็ปรากฏว่าหยิบผิดไปจริงจริงด้วย ค่อยยังชั่ว, เฮ้ออออออ
ขึ้นมาก็รีบยัดข้าวลงกระเพาะ นัดแนะแบ๊คสเตจกันรอบสุดท้าย
เหนื่อยใจจริงจริงเลย

และแล้วเวลาแสดงจริงก็มาถึง
โรงเรียนแรกคือสามเสน ก็แอบไปดูตรงห้องไฟแปปนึง
พี่คุณกวินแอบน่ารักนะเนี่ย :3
พอสุรศักดิ์มนตรีเริ่มเล่นก็ไปแสตนด์บาย
หลังเวทีวุ่นวายมากอ่ะ ต้องยกของฝั่งเลดี้ไปกองไว้หน้าประตูอีกฝั่งนึง
แล้วค่อยค่อยเอาทยอยเอาเข้าหลังเวทีฝั่งนู้น
ที่ก็แคบ ของก็เยอะ คนก็แยะ พอถึงเวลาจริงนี่เร็วมาก
แวบเดียวเสร็จ ไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ, สุดยอดมากอ่ะ
กุลจิราอยู่บนเวทีเป็นคนสุดท้ายอีกแล้ว ต้องเช็คทุกอย่าง

พอจัดของเสร็จก็แอบแวบไปดูบนห้องไฟ ดูกี่ทีก็ขนลุกอ่ะ
แสดงจบ เสียงปรบมือและกรี๊ดดังมาก, ส่วนหนึ่งมาจากชั้น x3
แล้วก็ยกของลง ปูนกับพิ้งไปดูดงบังกัน ไม่รอประกาศผลเล๊ย
บนเวทีก็สัมภาษณ์นักแสดงกัน เกรทขอบคุณแบ๊คสเตจด้วยนะเออ
ระหว่างนั้นก็เก็บของอยู่หลังเวที ความซวยอย่างแรกเริ่มปรากฏ
นั่นก็คือ กุลจิราทำแก้วไวน์ราคาเจ็ดสิบห้าบาทไทยแตก !!
สงสัยชั้นจะเมาน้ำองุ่นร่วมสาบาน
พี่สตาฟฟ์ของภัทราวดีแอบแซวว่าไม่อยากเอากลับโรงเรียนหรอ
= =

ในที่สุดก็ประกาศผล ตอนแรกได้ยินแว่วแว่วว่า สามเสนนนนนนน
แล้วก็ตามมาด้วยเสียงกรี๊ดดดดดดดดดดดดด บูมบูมบูมอย่างบ้าคลั่ง
จนชั้นคิดว่าสามเสนแม่งได้ที่หนึ่งแล้ว แต่ซักพักก็ประกาศว่าสุรศักดิ์มนตรี
เท่านั้นล่ะ ชั้นกับแทนนี่กรี๊ดแล้วก็กอดกันแน่นมากอ่ะ
มีความสุขไม่ไหวแล้ว จนน้ำตามันไหลออกมา มีความสุขจริงจริง
ยิ้มไม่หุบเลย กรี๊ดกร๊าดกันเหมือนคนบ้า ตอนที่พิมพ์อยู่ยังจำภาพนั้นได้อยู่เลย
พอคนดูเริ่มกลับก็ขึ้นไปบนเวที ถ่ายรูปกันเยอะมาก เสียดายที่แทนกลับไปก่อน
ร้องมาร์ชโยธินอีกแล้วว่ะ ร้องแข่งกับสุรศักดิ์มนตรี โคตรฮาเห่อะ
ผอ.ให้ตุ๊กตาหมีด้วยนะเออ เกรทจะเอาตุ๊กตาหมีไปให้แทนด้วยล่ะ ฮ่าฮ่า

ตอนเก็บของกุลจิราทำเชิงเทียนอันเล็กแตกอีกแล้ว TT
ทำไมวันนี้ชั้นซุ่มซ่ามขนาดนี้ ทั้งทั้งที่ล้างจานมาตั้งมากมายไม่เคยจะทำแตก
เรื่องดีดีมันต้องแลกด้วยเรื่องแย่แย่อย่างนี้ตลอดเลยหรอ
เฮ้ออออ, ขอบคุณคุณที่บอกว่าจะช่วยชั้นนะ :3

แล้วก็ขึ้นไปเก็บของบนห้อง พวกพี่แบ๊คก็ยกของขึ้นไปเก็บบนรถ
นั่งคุยกันเรื่อยเปื่อยบนรถจนถึงโรงเรียน


ต่อไปนี้เป็นช่วงขอบคุณ ..

.ขอบคุณอาจารย์ ทั้งอ.ศิริพนอ อ.เจน และที่สำคัญอ.ณัฐณิชา
ที่ให้โอกาส ความไว้วางใจ รวมถึงสอนให้ชั้นมีความรับผิดชอบและเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
.ขอบคุณนักแสดงทุกคน ที่เต็มที่ ทุ่มเททุกอย่าง
พิ้ง พี่แชมป์ น้องฟ้า น้องมาเรียม น้องบัว ซัง ป้อง พีท น้องใบเฟิร์น เกรท พี่เอมม่า พี่ออฟ
พี่เมย์ บี พี่ปั้น รวมถึงคนที่ไม่ได้เล่นรอบนี้ ลุง พี่อั้ม บัว
ทุกคนสุดยอดจริงจริง
.ขอบคุณแบ๊คสเตจทุกคน ที่ทำกันด้วยใจจริงจริง พร้อมที่จะแก้ปัญหาทุกอย่าง
แทน ปูน กวิน พี่ปิง พี่เซนต์ เป็ด ยะลา พี่บูม พี่แบงค์ น้องปราง น้องอั้ม
.ขอบคุณเพื่อนเพื่อนทุกคนที่ไปดู ไปเชียร์ ไปกรี๊ด ไปบูม ทุกกำลังใจสำคัญจริงจริง
.ขอบคุณคุณมากนะที่คอยช่วยชั้น คอยปลอบ คอยรองรับอารมณ์ขึ้นขึ้นลงลงของชั้น
คอยทำให้ชั้นหัวเราะตอนที่เครียด เป็นเพื่อนคุย เป็นเบ๊ เป็นแพะรับบาป เป็นทุกอย่างจริงจริง

ขอบคุณทุกคน





๑๗.๑๒

ได้ขึ้นเวทีด้วยนะเออ
ร้อนแสดแสดอ่ะ
หัวล้านผอ.สะท้อนแสงเข้าตา
ฮ่าฮ่า






๒๐.๑๒

อ.ณัฐกลับมาจากค่ายลูกเสือแล้ว
ลากคุณกวินไปบอกอาจารย์เรื่องเชิงเทียน
คุณกวินรับว่าตัวเองเป็นคนทำอย่างที่ชั้นเคยขอ
อาจารย์ก็ไม่ค่อยว่าอะไรเท่าไหร่ ขอโทษกันเป็นพัลวัน
รู้สึกผิดมากอ่ะ, เฮ้ออออออออออออออ

แล้วก็เรียน เรียน เรียน ยังไม่ได้เช็คของเลย
วันนี้ต้องไปเล่นหน้าองค์โสมแล้ว
เฮ้ออออออออออออออออ อออ ออ ออออ
เชือกก็หาย ไม่ได้เอากลับมาแน่เลย
รีบทำกันใหม่บนรถ ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ แต่พอถูไถ

พอถึงที่ศูนย์วัฒนธรรมก็ยกของขึ้นเวที
รอพี่สตาฟฟ์เค้าจัดฉากข้างหลังให้เสร็จก่อน
ก็โดนด่าอีกว่าช้า โคตรเครียด โคตรกดดัน อยากระเบิดตัวเอง
ระหว่างรอซ้อมก็ไปหาหนังสือพิมพ์เพิ่ม แต่ไม่ได้
ก็เลยไปเช็คโต๊ะรอบสุดท้าย ชั้นนี่แทบจะเอาไม้ฉากมาวัดผ้าปู
แล้วก็ขึ้นมานั่งกินโดนัทบนห้อง คุยกันถึงเรื่องปีหน้า
ภาระและความรับผิดชอบชั้นท่าทางจะต้องเยอะกว่านี้แน่
นั่งคุยกันเหมือนจะสบายแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรอีกแล้ว

แต่ปรากฏว่า ไม่มีชุดพิ้งกับกางเกงเกรทเว่ย !!
แสดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด,
คือพิ้งฝากกางเกงไว้ที่อ.ศิริพนอตอนวันที่แสดงรอบสุดท้าย
แล้วอาจารย์ก็ไม่มีการบอกชั้นเลยว่าชุดอยู่ที่เค้า
แล้วชั้นจะตรัสรู้ไม๊คะ, โอยยยยยยยยยยยยยยยยยย
คือตอนนั้นในหัวชั้นโทษคนนู้นคนนี้ไปทั่วอ่ะ
ทั้งทั้งมันเป็นความผิดของชั้นเองแหล่ะ
ถ้าชั้นเช็คของทุกอย่างก่อน ปัญหามันก็คงไม่มีหรอก
แต่ก็เอาเห่อะ, ทุกปัญหามีทางแก้
ถึงแม้ว่าเส้นทางเหล่านั้นมันจะไม่ค่อยสวยงามเท่าไหร่ก็เห่อะ

อาจารย์เลยโทรกลับไปที่โรงเรียนปรากฏว่าเจอแต่ของเกรท
ก็เลยให้พี่แบงค์กับพี่เซนต์กลับไปเอา
ชั้น พี่ปิง พี่บูมเลยต้องวิ่งไปคาร์ฟูลไปซื้อชุดให้พิ้งใหม่
โคตรของโคตรเหนื่อยอ่ะ ได้ของมาเกือบเหมือนเดิม
แล้วก็ต้องเอามาร์กเกอร์ดำมาทากระดุม แล้วก็ทำให้ขาดขาด
ข้าวก็ยังไม่ได้กิน ต้องรับเสด็จอีก, เฮ้อออออออออ

ลงไปรอองค์โสมเสร็จเกือบชั่วโมงอ่ะ จะโทษรถติดก็ไม่ได้
แทนกับปูนก็บ่นกับชุดวิชเชส น่าสงสารจริงจริงอ่ะ แต่ก็แอบขำ
กุลจิราก็ทำได้แค่ช่วยพัดและปรนนิบัติเท่าที่จะทำได้
ชุดของสามเสนเหมือนชุดหลีดเลยว่ะ สวยอ่ะ
แล้วพอองค์โสมมาถึงก็ทำแค่ถอนสายบัวหนึ่งที
เสร็จก็ขึ้นไปกินข้าวแล้วก็นอนบนห้อง ไม่อยากขยับร่างกายอีกแล้ว
คนอื่นก็ลงไปดูละครข้างล่างกัน แต่กุลจิราเลือดหมดแล้ว

พอแสดงเสร็จก็ลงไปเก็บของ ไม่แตะต้องของที่แตกได้อีกแล้ว
ให้คุณกวินทำไป ชั้นพับผ้าอยู่ พี่คนเดิมก็แซวว่าไม่เก็บแก้วแล้วหรอ = =
เก็บของกลับโรงเรียน กลับบ้านนอนตาย พรุ่งนี้สอบบ่าย

ขอบคุณคุณนะ
ที่ทำให้ชั้นไม่เหนื่อยมากจนเกินไป







ปีหน้าจะเป็นยังไงก็ต้องติดตามกันต่อไป ..







ปล. ยาวแสดอ่ะ, ใครอ่านจบรักตายเลย
ปล. ใครแอบอ่านอยู่เปิดเผยตัวเองด้วย
ปล. อาจจะย้ายไปเขียนที่เอ็กซ์ทีน
ปล. ไม่มีภาพประกอบใดใดทั้งสิ้น ไม่มีเวลา ไม่มีอารมณ์