tag 37 days old
พี่โมแถ่กมาตั้งแต่วันที่ ๒๒ มกรา
จนวันนี้ก็ ๑ มีนา, ๓๗ วันแล้ววว
โฮ่.
นานจริงเจียว
เริ่มเลยดีกว่าเนอะ
๑. ชื่อ กุล
ชื่อจริง กุลจิรา
นามสกุล จุลเจริญ
พ่อชื่อ จุลศักดิ์
แม่ชื่อ กันทิมา
น้องชื่อ ก้องภพ
(คงไม่มีใครเอาชื่อพ่อมาล้อหรอกเนอะ)
เป็นลูกคนโต มีน้องชายคนนึง
ที่บ้านอยู่กันห้าคน, พ่อ แม่ ป้า น้อง ชั้น
บ้านเป็นทาวน์เฮาส์ ขนาดสองหลัง
แต่ทุบตรงลานจอดรถ หลังบ้าน แล้วก็ในครัวให้มันเชื่อมกัน
ข้างบ้านมีระเบียงที่ต่อห้องเพิ่มมาอีกห้องนึง
เป็นห้องเก็บแผ่นหนังและหนังสือ
ในบ้านมีห้องนอนสี่ ห้องน้ำสี่
ทีวีหก พัดลมแปด ตู้เย็นสอง แอร์หก
วิทยุสี่ คอมสอง รถสอง โทรศัพท์บ้านสอง
(อยากจะรู้อะไรอีกไหม ?)
๒. ตอนอนุบาลเรียนอยู่อนุบาลเพื่อนเด็ก
เคยแอบชอบเด็กผู้ชายที่เป็นเพื่อน
ชื่อ นัท เป็นลูกครูเพ็ญ ปัจจุบันนี่ก็ยังเห็นหน้ากันอยู่
เค้าก็จำชั้นได้นะ แต่ไม่ได้คุยกันซักเท่าไหร่
ตอนอนุบาลหนึ่งเต้นเพลงอะไรซักอย่าง
แต่จำได้ว่าใส่ชุดชาวเขา
คู่กับ ใหม่ ตอนนี้อยู่สามเสนม.๔
น้องชื่อเม่น อยู่ม.๓ ภาคปกติ
หน้าตาโคตรจะเหมือนเดิมอ่ะ
เห็นครั้งแรกก็จำได้
ตอนอนุบาลสองเต้นเพลง ข้าเจ้าเป้นสาวเชียงใหม่
ที่จริงต้องเรียกว่ารำถึงจะถูก = =
ตอนอนุบาลสาม เต้นเพลงอะไรซักอย่างของเบิร์ด
ประมาณหาดทราย ทะเล อะไรเทือกนี้
ใส่ชุดฟูฟูสีเขียว ซึ่งคันมากกกกกกกกกกกกกก
มองออกไปจากห้องเรียน จะเห็นคลองหลังโรงเรียน
ซึ่งจะมีผู้หญิงคนนึงมาซักผ้าทุกวัน
ชั้น เดียร์ ขวัญ เรีกกันว่า ทองกวาว
แล้ววันนึงเห็นมีผู้ชาย ก็เลยเรียกกันว่า พี่คล้าว
โอ้วววววว, สมัยนั้นดังมากเลยนะ
ตอนนั้นห้องน้ำของโรงเรียนจะอยู่ในห้องเรียน
อยู่หลังห้อง แล้วก็ไม่มีประตูด้วย
เป็นแค่กำแพงประมาณเกือบท่วมหัวเด็ก แล้วก็มีช่องไว้เข้าออก
ตอนอนุบาลหนึ่งกับสอง, เวลาก่อนนอนกลางวันก็ต้องอาบน้ำก่อน
แล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอน พอตื่นมาก็มีขนมให้กิน
ชีวิตสุขสันต์มากกกกกกก
พอขึ้นชั้นประถม ก็เรียนที่โรงเรียนประชานิเวศน์
สอบเข้าที่เดียวเลย เนื่องจากใกล้ที่ทำงานพ่อตอนนั้น (egat)
ช่วงประถมเป็นช่วงที่เรียนเก่งมากกกกกกกก
ติดท๊อปเทนทุกปี ตั้งแต่ป.๑ ยัน ป.๔ (อีกสองปีไม่มีแล้ว)
ตอนป.๓, ได้เหรียญทองแดงสสวท.วิชาคณิตศาสตร์
ตอนป.๔, แข่ง A - MATH ได้ที่สิบของประเทศ
มีอีกเยอะแหล่ะ แต่จำไม่ได้แหล่ว = =
แล้วก็การสอบวัดจุดประสงค์แล้วก็ปลายภาคได้เลขตัวเดียวแทบทุกครั้ง
มีตอนป.เตรียมได้ที่สิบเอ็ดทีนึง
แล้วได้เลขตัวเดียวนี่ก็ส่วนใหญ่จะไม่เกินห้า
(แต่ตอนนี้น่ะหรอ, เห่อะ)
ตอนป.๖, เป็นรองประธานนักเรียนฝ่ายกิจกรรม
ส่วนคนอื่นในกลุ่มก็เป็นคณะกรรมการ
ประธานนักเรียนคือ อีปัดยา (แบงค์)
หน้าที่ชั้นก็คือต้องขึ้นไปนำสวดมนต์แทบทุกเช้า
แล้วก็ประเมินกิจกรรมหน้าเสาธง
ช่วงนั้นจะเริ่มชั่วเล็กน้อย โดยการเข้าห้องสาย
ในคาบแรกตอนเช้า แล้วก็คาบแรกตอนบ่าย
แล้วก็ไม่ได้ทำเวรกันทั้งกลุ่ม
เลยโดนปลดตอนช่วงเทอมสองปลายปลาย
น่าภูมิใจจริงจริ๊งงงงงงงงงงงงง
กิจกรรมยามพักเที่ยงช่วงป.๕ คือการเล่น จับเด็ก
มันก็คล้ายวิ่งไล่จับนั่นล่ะ
แต่เนื่องจากพื้นที่บนอาคารเรียนอันน้อยนิด
ก็เลยต้องจับ แล้วก็เอามาขังรวมรวมกันไว้
ส่วนเด็กที่โดนขังก็ต้องพยายามหนี
มันส์มากกกกกกกกก
อีกอย่างคือการเป่าน้ำแข็ง
พอน้ำแข็งหมดก็จะเปลี่ยนเป้นการสาดน้ำกันแทน
ช่วงใกล้ปิดเทอมป.๖นี่เล่นกันแทบทุกวัน
ยกเว้นแค่วันที่ใส่ชุดนักเรียน
ซึ่งก็มีแค่หนึ่งวันในหนึ่งสัปดาห์
(วันอื่นใส่ ชุดพละ ชุดกีฬาสี ชุดวินัย ชุดยุวกาชาด)
บางทีเล่นกันหน้าร้านน้ำไม่พอ ไม่ต่อกันในห้องน้ำอีก
ตอนเย็นบางวันอาจจะมีเป่าเม็ดแมงลักบ้าง
ชีวิตมัธยมก็รู้กันอยู่ล่ะเนอะ
ปล. เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่ออีกสามข้อที่เหลือ
ปล. ไม่ใช่อะไร, จะไปอ่านฟิคต่อให้จบ
ปล. รูปนี่ที่พืชสวนโลกนะ
จำชีวิตตอนอนุบาลได้ด้วยหรอ โคดเทพเลยๆๆๆๆๆ
ชั้นจำได้อย่างมากก้อปอสาม ปอหนึ่งปอสองนี่โคดเลือนลาง
มิสว่ะ ;D